Tytuł: Wychowanie- technologia czy spotkanie?

Nauczyciel w procesie wychowywania posługuje się następującymi narzędziami:

Wiedza

Umiejętności

Predyspozycje osobowościowe

 

 

Predyspozycje osobowościowe są jak kompas dla łodzi. One organizują wiedzę i umiejętności nauczyciela, wyznaczają kierunek działania, powodują, że działania wychowawcze będą miały charakter tresury lub spotkania.

 

 

Nawiązanie określonego rodzaju więzi między nauczycielem a uczniem stanowi niezbędny warunek, aby w życiu wychowanka zachodziły zmiany cechujące się trwałością i progresją.

 

 

Nauczyciel może wchodzić w związki z wychowankami w różny sposób i inspirować-tworzyć-budować z wychowankiem różne uczucia, stany ducha i psychiki

 

 

Miłość lub nienawiść

Spokój lub lęk

Radość lub smutek

Ucisk lub wolność

Rywalizacje lub współpracę

Autokrację lub demokrację

 

 

Współpracująca więź

Zadaniem pedagoga jest wykorzystanie swoich kwalifikacji i kompetencji oraz dyspozycji osobowościowych w taki sposób, aby stwarzały atmosferę rozwoju dla ucznia.

 

 

Co powinien otrzymać wychowanek od nauczyciela i wychowawcy?

Życzliwe nastawienie do swojej osoby

Akceptującą życzliwość

 

 

Nie da się wychowania utożsamiać tylko z umiejętnościami stosowania pewnych powtarzalnych technik, których można się wyuczyć.

 

 

Gwarancją, że kontakt edukacyjny nie stanie się tylko powtarzaniem wyuczonych technik- tresurą, ma być osobowość pedagoga, jego format jako człowieka.

Musi on być więcej niż wyedukowanym specjalistą.

Powinny się w nim zbiegać;

Roztropna mądrość

Niezachwiana dobroć

Niezniszczalna nadzieja

 

 

Specyfika kontaktu stawia przed wychowawcą znaczne wymagania interpersonalne.

Empatia

                                   Życzliwość

                                                                         Akceptacja

Na dalszym planie są: znajomość technik i umiejętność ich zastosowania.

 

 

Ciągle powinien być trening wrażliwości pedagogicznej i ogólnoludzkiej prowadzony w grupie jako wsparcie i ciągłe przypominanie sobie co jest najważniejsze w kontakcie dwóch osób z których jedna jest mniejszym i młodszym człowiekiem a druga jest osobą starszą, doświadczoną.

 

 

Postawa otwierająca /Irena Jundziłł, Zarys pedagogiki opiekuńczej, Skrypty uczelniane, Uniwersytet Gdański, Gdańsk 1984, s. 250-260/.

Takt

                    Życzliwość

                                               Wyrozumiałość

                                                                                     Konsekwencja w działaniu

                                                                                                                                                   Poczucie odpowiedzialności

Zrównoważenie psychiczne

                                                      Łatwość w nawiązywaniu kontaktów

                                                                                                                                Zdolność przejmowania się losem dzieci

Pogodne usposobienie

                                                      Zainteresowanie dzieckiem

 

 

Carl Rogers / C. Rogers, Tworzenie klimatu wolności, /w:/ Edukacja i wyzwolenie, red. K.Bluszcz, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2000/.

Autentyczność

                                      Akceptacja

                                                                          Empatia

 

Autentyczność- zgodność wewnętrzna

Akceptacja- bezwarunkowo pozytywny stosunek do wychowanka, szacunek dla jego indywidualności, życzliwość i troska niezależnie od sytuacji, dostrzeganie jego mocnych stron, wiara w pozytywne możliwości

Empatia- empatyczne zrozumienie, wychowawca prawidłowo odbiera uczucia i kryjące się za nimi osobiste przeżycia dziecka, rozumie ich subiektywne znaczenie i potrafi je komunikować.

 

 

Drugi człowiek, wychowanek jest raczej tajemnicą niż zagadką.

 

 

Zagadkę można rozwiązać

 

 

Do tajemnicy można się jedynie zbliżyć

 

 

 

 

autor: Biber, odwiedzin: 19